Ondanks dat het inmiddels herfst is, voelde het de afgelopen weken als een echte nazomer. Het was droog en zonnig, en hoewel de lucht fris aanvoelde, maakte het gebrek aan wind dat het verrassend aangenaam was. We konden nog volop buiten werken, klussen in de tuin en kleine projecten afronden. De kou liet zich vooral in de vroege ochtend en late avond voelen, met één nacht waarin het kwik zelfs tot -6°C zakte. Een stevige herinnering dat de winter niet ver weg is. Een goede test voor onze nieuwe waterleidingen, die we gelukkig op tijd hebben geïsoleerd.
Terug naar een nieuw ritme
Na een zomer vol uitstapjes, gasten en spontane avonturen zijn we langzaam weer in een ritme gekomen. Mees gaat nu naar de förskola, Elke volgt Zweedse les en Jeroen kreeg een leuke freelance klus aangeboden. Reden genoeg om de dagen iets beter te structureren. In het begin was het even wennen, maar inmiddels voelt het prettig om weer wat houvast te hebben tussen al het buitenleven door.
Leren, werken en sporten
De ochtenden staan in het teken van leren en werken, de middagen van klussen en sporten. Dankzij het mooie weer én twee camperaars (die twee weken bleven in ruil voor hulp), konden we veel voorbereidingen treffen voor de winter. Ondertussen zijn ook alle sporten weer begonnen. Wat dat betreft is sporten in Zweden goed geregeld. Je kunt hier van alles uitproberen, tegen lage prijzen en je kunt ook alle benodigde spullen gratis lenen. Kickboksen, karate, hardlopen, voetbal… we waren even druk. Inmiddels hebben we het hardloop- en voetbalseizoen ingeruild voor ijshockey en straks langlaufen. Jesse wil alles proberen, Mees kijkt aandachtig mee en wij doen mee waar het kan.
Bezoek uit Nederland
September stond in het teken van gezellig bezoek uit Nederland. Familie en vrienden kwamen langs om ons nieuwe leven hier te zien en te ervaren. Ellen en Iris waren een lang weekend bij ons, heerlijk om bij te praten en te laten zien hoe ons dagelijkse leven er inmiddels uitziet. Ook de moeder en tante van Elke combineerden hun rondreis door Midden-Zweden met een stop bij Camp Fika. Fijn om elkaar weer even te zien en samen te genieten van onze plek. Er werden verse cantharellen gegeten en natuurlijk hielden we meerdere Zweedse Fika’s.
De auto zat tot de nok toe vol met Nederlandse lekkernijen die we hier soms best missen: kaas, pepernoten, appelstroop, bolognesechips, hagelslag en op speciaal verzoek van Jesse: rookworst. Voor Jesse en Mees was het extra bijzonder om oma weer te zien en een paar nachtjes bij haar in de tent te logeren.
Jeroen reisde tussendoor voor werk een paar dagen naar Nederland en combineerde dat met bezoekjes aan vrienden en familie. Tot groot plezier van hem, en lichte jaloezie van Elke, kwamen er foto’s binnen van bitterballen. Gelukkig is dat inmiddels rechtgezet: dankzij een van onze gasten hebben we nu een authentiek oud-Hollands recept en kunnen we ze hier zelf maken. Het was fijn om weer even in Nederland te zijn, maar ook overweldigend: files, afspraken, drukte en volle restaurants. Het voelde vertrouwd en tegelijk ver weg. Dat drukke leven waar we tot voor kort nog middenin zaten was best intens, de rust en ruimte van hier werd al snel gemist.
De eerste herfst in Zweden
Wat een bijzondere tijd. Het weelderige groen veranderde langzaam in geel, oranje en rood. Het was alsof de hele omgeving in vuur en vlam stond. Het is onze eerste herfst hier, en elke dag kijken we met verwondering naar de kleuren om ons heen. Tegelijkertijd is het ook een overgangsperiode: geen bosbessen meer, maar cantharellen, kortere dagen, koudere ochtenden en af en toe een uitstapje naar behoorlijke kou. Het herinnert ons eraan dat de winter echt voor de deur staat. De voorbereidingen zijn bijna klaar, en we zijn benieuwd wat de komende maanden gaan brengen. Hoe zullen de donkere dagen, de kou en de sneeuw voelen?
Een cadeautje uit de lucht
Eén van de mooiste momenten van de afgelopen weken was het noorderlicht, gewoon boven ons huis. Jeroen ging rond negen uur de sauna aansteken, een welverdiende beloning na een dag hard werken in de tuin. Terwijl hij buiten stond, voelde hij dat er iets bijzonders in de lucht hing: een vreemde gloed, een soort spanning. Even later verschenen de eerste lichtsluiers aan de hemel, en niet veel later kleurde de lucht groen en paars. We hebben het vaker gezien, maar deze keer duurde het langer en kwamen er steeds nieuwe tinten bij. Even opwarmen in de sauna, dan weer naar buiten om verder te kijken: puur geluk. Ook onze gasten genoten ervan en de drone werd ook nog even opgelaten voor mooie foto’s.
Nieuwe ritme, rust en realitycheck
Dankzij het zachte weer voelde de afgelopen weken nog steeds als zomer. We werkten veel buiten, genoten van de ochtenden vol activiteit en de rustige middagen samen. Toch merken we dat de dagen korter worden en dat de regen weer wat vaker valt. Dat hoort erbij, en eerlijk gezegd kijken we er ook een beetje naar uit om straks wat meer binnen te zijn. Meer tijd voor spelletjes en rust.
Tegelijkertijd beseffen we dat we misschien iets te veel hooi op onze vork hebben genomen. Emigreren brengt veel mee: papierwerk, emotie, taal, bouwen, paarden, gasten, een tentvlonder, sanitairgebouw, overkapping… en alles tegelijk. Misschien hebben we te weinig tijd genomen om gewoon even te niksen.. precies waar we hier zo naar verlangden. Maar eerlijk? We hadden het voor geen goud willen missen. Het voelde nooit als werken, eerder als bouwen aan iets wat echt van ons is
De kracht van eenvoud
Wat ons deze maanden nog meer duidelijk werd: het is heerlijk om te wonen én te werken in de natuur. Dat is ook wat onze gasten telkens teruggeven. De rust, het niets moeten, het gewoon laten gebeuren. Hier hoef je niet veel te plannen. Een paar kleine uitstapjes in de natuur zijn vaak genoeg om intens te genieten. Het mooiste compliment blijft dat mensen langer willen blijven, graag terugkomen en vooral zeggen: “We hebben écht genoten.”
Uitkijken naar de winter
Voor veel mensen klinkt het misschien gek, maar wij kijken ernaar uit om ook in de winter gasten te ontvangen. Onze tent is gemaakt om het hele jaar door te gebruiken, met een kachel erin. We hebben een sauna en hot tub die in de sneeuw nog magischer zijn, en de kans op noorderlicht als bonus. Jeroen kan niet wachten om met gasten op pad te gaan: koken bij de vuurplek, iets wat we met onze laatste gasten al hebben uitgeprobeerd. Maar straks kunnen we (hopelijk) ook langlaufen, ijsvissen, quadrijden door de sneeuw of zelfs wakzwemmen. Een nieuwe fase breekt aan, en we willen die het liefst delen.
Voel je de uitnodiging?
Mooie update en erg leuk geschreven! Fijn dat jullie er zo goed op jullie plek zijn en van genieten. Op naar een toch wel spannende winter. Heel veel groetjes uit Eibergen!